Welkom‎ > ‎Nieuws‎ > ‎

Excursie In Flanders Fields (31/1/2018)

Geplaatst 14 feb. 2018 12:50 door Mathias Van Aken   [ 14 feb. 2018 12:51 bijgewerkt ]
Het verleden herdenken is een voorwaarde voor de zin van de toekomst. Onder dat principe trokken de leerlingen van de Sint-Ignatiusschool op dinsdag 30 januari 2018 naar West Vlaanderen om er een dag ondergedompeld te worden in de tastbare getuigen van de Groote Oorlog. Binnen dit stuk herinneringseducatie hadden we ook aandacht voor de Belgische politieke thema’s met in het bijzonder de taalkwesties die toen hun kleine stempel drukten binnen dat grote geheel.

Het was een lange dag, waarbij we al om 07.00 onderweg waren naar onze eerste stopplaats, de ‘Ganzenpoot’ en het monument voor Albert 1. Hier werden in oktober 1914 de sluizen opengezet, waardoor de IJzervlakte overstroomde en de Duitse voortgang tot stilstand werd gebracht. Hoe dat aardrijkskundig mogelijk is, werd evenmin overgeslagen.

Vervolgens bezochten we de Dodengang, één van de meest symbolische plaatsen voor het Belgische leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. De loopgraaf bood in combinatie met het kleine maar degelijke bezoekerscentrum een zeer goede evocatie van hoe het 100 jaar geleden moet aangevoeld hebben.

Daarna stonden we op de uitkijk op de bijna 100 meter hoge toren van het museum aan de IJzer. Hier leerden we verdiep na verdiep heel wat historische achtergronden kennen op alweer een indrukwekkende site.

Na een deugddoende middagmaaltijd reden we van Diksmuide richting Ieper. Op het Essex Farm Cemetery stonden we in de hospitaalbunkers waar het wereldberoemde “In Flanders Fields” gedicht geschreven werd. Er werd ook kort gebed gehouden aan het graf van de jongste gesneuvelde soldaat, die met de leeftijd van 15 jaar een realiteitsschok mag genoemd worden voor zijn leeftijdsgenoten die onze leerlingen zijn.

Nog meer indrukwekkend was het Tyne Cot Cemetery, de grootste Britse militaire begraafplaats op het Europese continent. Hier werd de slag om Passendale uitgevochten. Ondanks zijn omvang rusten er op dit kerkhof slechts een fractie van alle gesneuvelden, waarvan nog velen niet geïdentificeerd.

In het centrum van Ieper was er wat vrije tijd om een bezoek te brengen aan het heropgebouwde cultureel erfgoed, zoals de vismarkt, de lakenhal, de Sint Maartenskathedraal. Ook de souvenierswinkeltjes werden niet overgeslagen.
Na de avondmaaltijd getuigden we in stilte bij The Last Post onder de Menenpoort, om moe maar voldaan huiswaarts te keren. Ook wij zullen hen nooit vergeten...